Πέμπτη, 20 Μαρτίου 2008

Το πρόβλημα των ναρκωτικών.

Ένα επίκαιρο πρόβλημα που απασχολεί ολόκληρο τον κόσμο, είναι η χρήση ναρκωτικών. Η ηλικία που "χτυπάνε" τα ναρκωτικά είναι συνήθως κάτω των είκοσι ετών. Οι περισσότεροι χρήστες, το κάνουν λόγω των προβλημάτων τους (π.χ. οικογενειακά), με την ελπίδα ότι θα λυθούν όλα και θα νιώσουν καλά. Όμως αυτό, δεν ισχύει. Τα προβλήματα δεν λύνονται με τα ναρκωτικά, παρά μόνο ξεχνιούνται. Επίσης δεν "είσαι" καλά με τη χρήση τους. Απλώς "νιώθεις" καλά. Με το να παίρνεις ναρκωτικά, σίγουρα δεν μπορείς να είσαι καλά, αφού... ΑΥΤΟΚΑΤΑΣΤΡΕΦΕΣΑΙ!
Αυτές οι ουσίες, λοιπόν, είναι χημικές και αλλάζουν τον τρόπο που δουλεύει το σώμα μας- προς το κακό. Μερικές από αυτές είναι:
Η μαριχουάνα, η κοκαϊνη, η έκσταση, η ηρωίνη,το LSD. Επιπλέον, ναρκωτικά ειναι το τσιγάρο και το αλκοόλ, όμως είναι νόμιμα (Μόνο για ενήλικους!).
Ακόμα και η μικρής ποσότητας χρήση, μπορεί να επιφέρει τεράστιες ζημιές στον οργανισμό και το σώμα του ανθρώπου. Π.χ. καταστρέφονται τα εγκεφαλικά κύτταρα, τα οποία, σε αντίθεση με τα κύτταρα των μαλλιών ή των νυχιών δεν ξαναδημιουργούνται.
Τα ναρκώτικα, εκτός από τις ζημιές που προκαλούν στο σώμα, θολώνουν το μυαλό. Δεν μπορείς να σκεφτείς καθαρά. Οι χρήστες, κάνουν πράγματα που δεν θα έκαναν ποτέ αν δεν είχαν πάρει ναρκωτικά και φαίνονται συνεχώς άρρωστοι.
Έχω ακούσει πολλές φορές, παιδιά να λένε ότι κανείς δεν παθαίνει τίποτα αν δοκιμάσει μια φορά. Αυτό, όμως, δεν ισχύει. Μία δόση κοκαϊνης μπορεί να προκαλέσει καρδιακή προσβολή, συνακόλουθα τον θάνατο.
Όταν κάποιος, παιδί ή ενήλικας, γίνεται χρήστης πολλές φορές, γίνεται εξαρτημένος και έχει ανάγκη τα ναρκωτικά για να ζήσει. Και δεν είναι εύκολο να σταματήσει κανείς. Χρειάζεται επειγόντως βοήθεια, ιδιαίτερα στήριξη από οικογένεια και φίλους.
Γι' αυτό λοιπόν πρέπει όλοι μας να είμαστε ενημερωμένοι, ώστε να μην πέσουμε στην παγίδα των ναρκωτικών και να ξέρουμε να αντιμετωπίζουμε τέτοιες καταστάσεις.

7 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Με έχετε συγκινήσει απόψε πολύ. Θα πω μόνο μπράβο, θα πω μόνο ότι αυτός ο κόσμος γίνεται φωτεινός όταν χαμογελάτε κι ελπίζεται και δεν μας ρίχνεται μια μούτζα που όλα σας τα δείχνουμε λίγα και μίζερα. Εμείς πρέπει να σας ακολουθούμε όχι εσείς εμάς. Γιατί εσείς είστε καλύτεροι! Μην το ξεχάσετε ποτέ αυτό!

Ανώνυμος είπε...

καλημέρα.. διάβασα με πολλή προσοχή το άρθρο σας.. είναι γεγονός ότι έχω βρεθεί σε παρέες που έπικρατούσε η αντίληψη ότι η μία φορά δεν βλάπτει.. αντιστάθηκα γιατί ήξερα ότι η μία, μπορεί να γίνει δύο και οι δύο τρεις κοκ.. αντιστάθηκα γιατί όταν εγώ ήμουν σε δύσκολη φάση, βρήκα τρόπους να κοιτάξω μπροστά.. μία βόλτα στην θάλασσα..ή ακόμα και ένα τετράδιο και ένα στυλό αρκούσαν να καταγράψω όσα με έπνιγαν και συγχρόνως να απαγκιστρωθώ από αυτά...

τέλος θεωρώ απίστευτα ανώριμη και χαζή κίνηση να μπλέξεις με τα ναρκωτικά στις μέρες με τα τόσα παραδείγματα που υπάρχουν γύρω μας!!!

συγχαρητήρια για το blog σας...

Χαρά Πάτρα

Ιφιγένεια είπε...

Καταρχήν συγχαρητήρια για το blog σας ! super !

Τα ναρκωτικά είναι κατάρα ... μαυρίλα ... καταστροφή ...

Filipp είπε...

Ευχαριστουμε για τα σχολια σας και θελω να πω στον/στην ανωνυμο (2) συγχαρητηρια που αντισταθηκε στα ναρκωτικα…να ξερεις ότι χαρισες χαρα στην ζωη σου…μπραβο σου

mystery girl είπε...

Η ανάρτηση είναι υπέροχη. Συγχαρητήρια σ'όλους ιδιαίτερα στον WaNt3D. Μέσα από το κείμενό σου εκφράζεις ένα πολύ σοβαρό πρόβλημα το οποίο μαστίζει την κοινωνία μας. Γι'αυτό το λόγο θα πρέπει να ενδιαφερθούμε περισσότερο για το πως θα βοηθήσουμε αυτά τα άτομα αλλά και να βρούμε τις αιτίες που τα οδηγούν στη χρήση ναρκωτικών. Ποιά κενά και ποιές αναγκες προσπαθούν να καλύψουν; Γιατί πιστεύουν ότι η ευτυχία βρίσκεται στα ναρκωτικά και όχι στους φίλους, στην οικογένεια, στον έρωτα, στην ίδια τη ζωή που πρέπει να τη ζούμε με πάθος προσπαθώντας να πετύχουμε τους στόχους μας και να ζήσουμε τ'όνειρό μας συναισθηματικά (και σωματικά)υγιείς;

Ανώνυμος είπε...

ρε εχεις απολυτο δικιο και μπραβο που γραφεις τετοια αρθρα

Ανώνυμος είπε...

Ρε μπράβο, έκανες πάρα πολύ καλή δουλειά!Μου άρεσε πολύ το άρθρο σου. Δυστυχώς τα ναρκωτικά είναι ένα σημαντικό πρόβλημα που έχει η κοινωνία μας...